Supernaut

Žanr: alternative/rock/psychedelic/underground

Srđan Đile Marković je osobena ličnost u umetničkom svetu Beograda. Slikar, strip autor, muzičar i novinar, na umetnički način izražava se kroz pozorište, film, likovnu umetnost i muziku već više od četvrt veka. Svirao je u bendovima Disciplnina kičme, Plaćenici i DDT koji je postojao do smrti Ivice Vdovića VD-a. Od 1992. godine vodi bend Supernaut.

Prvi album Supernauta objavljen je 1993. godine pod nazivom „Budućnost sada“. Minimalistički zvuk i hermetički tekstovi učinili su da Supernaut bude proglašen za najnekomercijalniji beogradski bend. Điletov beskompromisni stav, tekstualna i muzička autentičnost, sklonost ka neprestanom eksperimentisanju u izrazu, učinili su da Supernaut ostane u potpunoj muzičkoj ilegali, bez prisustva u medijima i sa povremenim svirkama pred malim brojem odanih slušalaca po beogradskim klubovima. Nakon snimanja materijala „Live in Zombietown“ 1995. nastaju personalne promene u bendu; odlazi Miodrag Stojanović Čeza (ritam mašina), a dolazi basista Saša Radić, dok Đile ulazi kao pojačanje sa gitarom. Postava gitara-bas traje u Supernautu do danas.
(Oba navedena materijala snimljena su u kasetnom izdanju od nekoliko stotina primeraka i deljena su radio stanicama, a bend je dozvolio njihovo slobodno umnožavanje. Posledica toga je i činjenica da članovi dugo nisu imali ni jedan primerak ovih izdanja u svom vlasništvu).

Za potrebe snimanja drugog albuma „Niže nego ljudski“ koji je objavljen 1998. godine, bendu se pridružuje Svetolik Trifunović Trile (ritam mašina) da bi ubrzo zatim napustio bend. Time se Điletovo muzičko delovanje u devedesetim završava (srećom, ne i zauvek).

Supernaut sve vreme devedesetih, kao i danas, svesno ostaje na margini domaće muzičke scene. Izraz koji neguju iz albuma u album nastaje kao posledica muzičkog istraživanja i eksperimentisanja, zbog čega ih često kvalifikuju kao radikalne i neslušljive ili ih u najboljem slučaju jednostavno zaobilaze.

P.S.

Dvehiljadite godine Đile i Saša nastavljaju sa radom snimajući album „Raj na nebu, pakao na zemlji“. Sledi diskografska pauza, da bi 2006. bio realizovan album „Eli“, a 2010. „Pobuna mašina“.

Supernaut je jedan od onih bendova koji se javlja iz autentičnog andergraunda i koji uvek probija horizont očekivanja. Čak i oni malobrojni koji ih od početka prate reći će da pri svakom sledećem slušanju njihove muzike mogu da sklapaju neke nove asocijativne mozaike. Rečju – da uživaju. Svima drugima (većini, dakle) Supernaut je, kao i svaki drugi bend krajnje autentičnog izraza, zastrašujuć, zbunjujuć, odbojan ili čak banalan.